வெள்ளி, 25 டிசம்பர், 2020

பருத்திக் காட்டுப் பெண்ணே




என் சிங்கார சிவப்பழகி-மாமன் வீட்டுக்கு
மாலையோடு சீர் வரிசையுடன் –செல்பவளே.
சேர்த்து வைத்த பொக்கிசமே.-செல்லமா
சேர்ந்து வாழ வைகலையே-செல்லமா.
 
நடையழகில் நான் மயங்கி-நாணமெல்லாம்
மெய் தவற விட்டெனடி-செல்லமா.
சேர்த்து வைத்த அத்தனையும்-சில்லறையாய்
சிதறுதடி உன் புன்னகை வதனமடி.
 
கால் கொலுசு போட்டுக்கிட்டு.
தள தளவென்று நீ காத வெளி –நடக்கையில்.
பின்னருகே  நான் வந்து பின்னலைத்தான்-இழுக்கையில்
முணுமுணுத்த உன் அலங்கல்-மெய்மறந்து போகு தடி
 
பருத்திக் காட்டுக்குள் –பஞ்செடுக்க –போறவளே!
பரிதவித்து மூச்சடைத்து –போனாயே.
மூன்று நாளும்  முன்னும் பின்னும் நான் இருந்தேன்.
உன் முழு முகமும் காணவில்லை.

-நன்றி-
-அன்புடன்-
-த.ரூபன் 

சனி, 13 ஜூன், 2020

மனங்களில் நிறைந்தவனே.

எண்ணக்கவியோடு ஏழைகளின் மனதோடு
நின்று உறவாடும் செந்தமிழ் புலவரே
சொந்த தமிழில் செந்தமிழ் பாடி
அகிலம் வாழும் தமிழர் மனங்களில்
நிறைந்த முழுமுதல் கவிஞரே.-நீ வாழ்க.

சில மணி நேரம் உன்னுடன் பழகிய காலங்கள்
என் வாழ்வின் இளவேனிக்காலங்கள்
இயல் இசை நாடகம் என்ற முக்கலையும்
வளர்க்கும் சங்கத் தமிழின் அவைச் சான்றோரே
உன் பேச்சு அகிலமெல்லாம்  இனிக்குதையா

அகவை நிறைவை ஆயிரம் உறவுகள் கூட்டி
அவனியில் வலம் வரும் உனக்கு
ஆயுள் முழுதும் அண்டவன் அருள் புரிவான்.
தமிழுக்காய் நீ வாழுகிறாய்
உன் புகழ் தரணி எங்கும் பூபாளம் பாடுதையா. 

ஆசானாய் கவிஞனாய் அவைபேச்சாளனாய்
ஏழைகளின் தோழனாய் மாந்தர்களின்
மனங்களில் நிறைந்தவனே.  
வாசு தேவன் நாமம் பெற்ற உன்னை.
அகவை நிறைவில் ஆயிரம் கவிஞர்களின்
வாழ்த்துக்கவிதையில் நனைய
இந்தச் சான்றோனும் வாழ்த்துகிறேன்.


நன்றி
அன்புடன்
த.ரூபன்

திங்கள், 23 செப்டம்பர், 2019

உதிரத்தில் வளர்ந்த மொழி



நற்தமிழே  நாவூறும் செந்தமிழே
நாம் கற்கும்  பைந்தமிழே
இந்தனைக்கும் நீ வாழ
தரணியிலே உன் புகழும்.
கண்மணிகள் பிறந்து  விட்டால்
கற்பனையாய்  தாலாட்டும்
நம் தமிழின் செந்தமிழை
கேட்டாலே உள்ளம் மெல்லாம் தேனூறும்

இணையத்தில் தமிழே
இணையற்ற உன் புகழே
கோடி தமிழர்கள் உச்சரித்தால்
உன் சுவையே  மாறாது
பன்னிரெண்டு உயிரெழுத்தும்
பதினெட்டு  மெய்எழுத்தும்
ஆயுத எழுத்துமாய்
உயிர் மெய்யாய்  நீ  நின்று

பல வகை சொற்களும்
உன்னிலிருந்து மலர்கிறது.
உன் புகழே அகிலமெல்லாம்
இன்னிசை பாடுது தமிழே
ஆயிரம் மொழிகள் தோன்றியும்
அழியாமல் நிக்குது நம் மொழி
உதிரத்தில் பிறந்த மொழி
உள்ளத்தில்  வளரும் மொழி
ஆயிரம் வணக்கம் சொல்வோம்
அகிலத்தின் மொழியாய்.


-நன்றி-
-அன்புடன்-
த.ரூபன்

திங்கள், 12 நவம்பர், 2018

கோலங்கள் மாறிய கலாசாரம்



கல்லில் அடிபட்ட மாங்கபோல
கசக்கி புளிந்த புளியம் பழம் போல
விதைகள் தெரிய சதைகள் கிழிய
நவ நாகரீகம் என்ற பெயரில்
அசிங்கமான உடை
குட்டப்பாவடை
நவீன யுவதிகள் பக்கம்
-------

பாட்டன் பூட்டன் கற்றுத் தந்த
கலாசாரத்தை மண்னோடு புதைத்து விட்டு
மனித நாகரீகம் என்ற போர்வையில்
மனிதம் மனிதத்தை மாசுபடுத்தி
வாழ்கிற வாழ்க்கையாக மாறிவிட்டது.இன்று
-------

அன்று ஒரு காலத்தில் பெண்ணால்
பெண்மையை போற்றி வாழ்ந்தாள்
இன்றைய நாகரீகம் என்ற போர்வையில்
அரை தெரிய உடையும்
ஆடை என்ற போர்வையில்
உடல் தெரிய அங்கவஸ்திரமும்
ஆடம்பர வாழ்க்கையாக மாறிவிட்டது.
--------
அப்பா அண்ணா சொந்தங்கள்
என்ற உறவு இருப்பதை மறந்துவிட்டு 
கவர்ச்சி உடையை அணிந்து.
ஆண் வர்க்கத்தின் மனநிலையை
பல திசைகளில் திசை திருப்பி
பெண்மையை சீரழித்ததும்
கலாசாரம் என்ற போர்வையில்
வலம் வரும் அரை குறை ஆடைகள்தான்.
--------
நிர்வாணம் என்பது அழகானது..
அது என்றும் கவர்ச்சியை தூண்டுவதில்லை.
இதை பூர்வீகக் குடிகளில் அவதானித்திருப்போம்.
நாகரீகம் என்ற போர்வையில்
வரும் அரை குறை ஆடைகள்தான்
பாலியல் கவர்ச்சியை தூண்டுகிறது
-------
நவீன உடை என்ற போர்வையில்
கலாசாரத்தை சீரழிக்க பவனிவரும்
ஆடைகளை தூக்கிப் போட்டு விட்டு
தமிழன் தமிழச்சி என்ற கலாசாரத்தையும்
நம் பண்பாட்டையும் சொல்லும்
உடைகளை வாங்கி
நம் இளைய சமூகத்திற்கு வழிகாட்டி
அன்பான தமிழனாய் வாழ்வோம்.

-நன்றி-
-அன்புடன்-
த.ரூபன்

புதன், 11 ஏப்ரல், 2018

ஊற்றின் அடுத்த பரிணாம வளர்ச்சி

வணக்கம்
ஊற்று உறவுகளே.
இதுவரை காலமும் ஊற்று பல போட்டிகளை சர்வதேச மட்டத்தில் நடத்தி விருதுகளும் சான்றிதழ்களும் வழங்கியுள்ளமை யாவரும் அறிந்த விடயம்.

சித்திரை வருடப்பிறப்புடன்ஊற்று என்ற மாதாந்த இலக்கிய சஞ்சிகை வெளிவர இருக்கிறது உங்களின் ஆதரவுடன்.
அன்புடன்
ஊற்று நிருவாகம்
 
 

புதன், 14 பிப்ரவரி, 2018

ஞாபகங்கள்.


அகத்தில் மலர்ந்த றோஜாவே.
உன்னை அணைத்து எடுத்தேன் பல காலம்
புன்னகைப் பூவே புகுந்தது வாசம்
பூத்த  பூ புதுவசந்தம் வீசியது.

 மழைக்கால இருளில் மதி மயங்கும் போது.
ஒற்றை குடையுடன் ஓடி ஒதுங்கிய
ஆலமரமும் தெருவோர கடையும்
நமது ஞாபகத்தை சொல்லுமல்லவா.

வேப்பமரத்து பிள்ளையர் கோயிலில்
வேள்விகள் நடந்த போது.
என் நெற்றியில் நீ வைத்த சந்தனம்
இன்னும் பத்திரமாய் இருக்குதடி.

ஒற்றை பாலத்தில் நாம் நடந்த போது.
தாவித் தாவி என்னை இறுக பிடித்த நேரம்
காலம் கடந்த போதும்
கண்ணுக்குள் நிழலாடுகிறது..

எனக்காக நீ தந்த காதலர் தின
பரிசான கடிகாரம்.
செக்கன் முள்ளு செக்கனுக்கு செக்கன்
துடிக்கும் போது.

உன் நினைவுகள் நெஞ்சோடு மோதுகிறது.

-நன்றி-

வெள்ளி, 3 நவம்பர், 2017

அன்புள்ளவளே உனக்காக


என்னவளளே என்னவளளே எங்கு போகிறாய்
ஏங்கி தவிக்கிறேன் பல நாட்கள்
ஏழையாய் பிறந்ததனால்
எட்டிக் கூட பார்க்க மாட்டாயா.

பாசத்தின் இணைப்பால் என்
இதயமே சிறைப் பட்டு கிடக்கிறது
சிறைப்பட்ட இதயத்தை  புனிதப்படுத்த
எப்போது வருவாய்.
பல நாள் அன்புக்காய்
ஏங்கி தவிக்கும் உள்ளம் நான்

கடலில் கிடக்கும் மீன்கள் எல்லாம்
நீண்ட நாள் வாழ்வது கடினம்
எப்போது ஒரு நாள் 
மீனவனின் வலையில் சிக்குவது –போல
என்னவளளே நீ  ஒருநாள்
என் மனச்சிறையில்
சிக்குவாய் என்பதை நான் அறிவேன்

அகிலத்தில் காதலுக்கு மொழி கிடையாது
அகிலத்தின் புனித மொழியை
மெய்ப்பிக்கும் நாள் வரும்
அதுவரை உன் நினைவில்
என் நாள் கடக்கும்.

நன்றி
அன்புடன்
த.ரூபன்